van oude tradities naar nieuwe rituelen
Dood, begrafenis en rouw in de 17de eeuw
Dood, begrafenis en rouw in de 17de eeuw

Dood, begrafenis en rouw in de 17de eeuw

Dood, begrafenis en rouw in de 17de eeuw

Lezing door Redmer Alma


Occa Ripperda toont een andere kant van de Gouden Eeuw

Weinig gebeurtenissen in het leven van de Gouden Eeuw zijn nog zo goed zichtbaar als dood en begrafenis. Zo kennen we vele imposante grafmonumenten en grafzerken in de kerken. Als we ons aan hun schoonheid of protserigheid vergapen, vergeten we snel dat achter het koele marmer mensen van vlees en bloed schuilgaan, overledenen en rouwende nabestaanden, voor wie de omgang met de eindigheid van het leven niet wezenlijk anders was dan voor ons.
Occa Johanna Ripperda (1619-1686) was een Groninger adellijke vrouw, die na een bereisd leven overleed aan het hof van de Zweedse koningin. Haar leven en haar kookboek van ruim 1.000 recepten gunnen een blik in de onbekende veelzijdigheid van het adellijke leven in de schijnbaar overbekende Gouden Eeuw en wel door de ogen van iemand die er zelf bij was. Met Occa Ripperda als gids is een boeiend panorama te schetsen

van de rol van de dood in haar familie, de geslachten Ripperda, Van In- en Kniphuisen en Stenbock. Aan de hand van monumenten en archiefbronnen zijn boeiende persoonlijke verhalen te vertellen, over rijke rituelen en de rol van eten en drinken, over verdriet en troost, over rouw en rouwverwerking.Het grootste verschil met de ‘gewone man’ is dat adellijke families hun rituelen en gebruiken rond dood, begrafenis en rouw rijker konden vormgeven en dat we over de persoonlijke ervaringen meer weten. Zo leren we de mens achter het monument kennen.

 

Redmer Alma (1963) is historicus en archivaris. Hij doet o.a. onderzoek naar en publiceert over de geschiedenis van de adel en funeraire monumenten. De laatste jaren hebben in het bijzonder leven en werken van Occa Johanna Ripperda zijn aandacht.